Dawno, dawno temu za ósmą górą i wielką rzeką żył chłopiec. Był dzieckiem i poznawał zasady panujące na świecie. Nauczył się już, że mama i tata będą go uczyć i wspierać, jak tylko mogą. Zrozumiał, że świat jest miejscem pełnym wyzwań.
Na rozwód, na burzę i czarną skrzynkę. Paweł Księżyk opowiada o terapeutycznych właściwościach bajek, które można zastosować samemu w domu.
Ludzie się rzucili na ten chłam i tylko to było kupowane, wielu wydawców zbiło na tym pieniądze. Pomyślałem: „coś ty sobie wyobrażał, że ty ukształtowałeś gust społeczny!?”
Jeśli baśnie kaleczą, to to okaleczenie spotyka nie tylko dziewczynki, ale też chłopców.
To nie ja córeczko ci to robię, to pan Andersen jest wszystkiemu winien, ale przecież on jest uznanym pisarzem.
Kochamy baśnie, na których się wychowaliśmy. To z nich uczyliśmy się świata i języka – języka i świata. Chcemy do nich wracać i dzielić się nimi z naszymi dziećmi – i jak najbardziej powinniśmy to robić.
