Mamo, gdzie on leży? Nie widzę! – pyta mnie na cmentarzu mój prawie 3-letni syn.
Nigdy nie byłam fanką horrorów i nie widziałam nic pociągającego w baniu się na zawołanie. W pewnym zniżkowym momencie życia ukułam sobie nawet teorię, że w życiu tyle jest koszmarów, że na ekranie już ich nie potrzebuję. W spokojnym momencie życia teorię tę zarzuciłam, zastępując ją brakiem teorii.
Dawno temu, jako dziecku, zdarzało mi się dostać od rodziców ostrą reprymendę za oszukiwanie. Nawet za drobne, nieszkodliwe kłamstewka. Pamiętam, że musiałam wysłuchiwać długich wykładów, które wydawały mi się zupełnie nie à propos sytuacji.
Sprawdzenie reakcji rodzica czy może odreagowanie dnia codziennego? Do dzieci docierają różne słowa – te ogólnie akceptowane oraz te wypowiedziane w chwili zapomnienia. Dosadne słowa, przyswajane w tempie ekspresowym, są nowym upodobaniem na pewnym etapie rozwoju naszych dzieci. * Nie czytać przy jedzeniu.
Pewnego dnia Irena poczuła się źle, z dnia na dzień opuszczały ją siły. Po werdykcie lekarskim, zrobiło jej się ciemno przed oczami. Jak to możliwe? Przecież funkcja jajników jest w fazie wygasania i od dawna już nie miesiączkuje.
Pojawia się najczęściej przy porodzie, ale także potem – podkurczona nóżka, przekrzywiona główka, niskie lub wysokie napięcie mięśni lub późne siadanie może być objawem mózgowego porażenia dziecięcego.
