W jaki sposób doświadczenia z dzieciństwa wpływają na to, jakimi jesteśmy rodzicami? Czy dzięki autorefleksji można przezwyciężyć ograniczenia własnej przeszłości? Jak nauka wyjaśnia złożone relacje między rodzicami i dziećmi?
Dziecko uniemożliwia realizację pasji. Zabiera cały czas na hobby. Sprawia, że pozostaje nam jedynie zamknąć się w czterech ścianach. Tak niestety sądzi wielu rodziców. Tymczasem są tacy, którzy na przekór „dobrym radom” innych i ogólnospołecznej tendencji do narzekania, nie rezygnują ze swoich pasji, lecz pozwalają dziecku w nich uczestniczyć. Taką fascynującą, ciepłą i pełną miłości opowieść fundują nam Beata Sadowska i Paweł Kunachowicz.
Dzieci lubią słuchać bajek, opowieści czy historyjek. Bajek, które można znaleźć w książkach, jak i tych wymyślanych i opowiadanych spontanicznie.
Trzynastoletnia Emily Howarst i, jej brat, siedmioletni Edi – rodzeństwo, które wiedzie zwyczajne życie, bawiąc się, ucząc, zajadając naleśnikami. Ale wszystko się zmienia, gdy pewnego dnia na swojej drodze spotykają mówiącą ludzkim głosem wiewiórkę, która – jakby tego było mało – piecze pyszne ciasteczka orzechowe i podaje herbatę we fruwających filiżankach.
Zdarza mi się czuć wzruszenie, gdy czytam książki moich dzieci. Rzadko. Ale tak bywa i te książki zwykle darzę szczególną sympatią.
Weganizm - dla osób, które nie jedzą mięsa, jaj, nie piją mleka, doskonale wiedzą, co stoi za ich decyzją. Ale jak taką decyzję wytłumaczyć dziecku?
