Na grzbiecie jednorożca – recenzja

„Na grzbiecie jednorożca” to poruszająca i pełna ciepła książka dla dzieci, która dotyka bardzo delikatnego i często pomijanego tematu — choroby dziecka i codzienności w szpitalu. Główną bohaterką jest Vilja, dziewczynka, której życie nagle zostało podporządkowane leczeniu i rutynie medycznej. Choć choroba zmienia jej codzienność, historia pokazuje, że szpital może być także miejscem zwykłych, a nawet radosnych chwil. Wszystko dzięki zabawie, przyjaźni i dziecięcej wyobraźni. 

To nie jest typowa lektura o chorobie. Autorka sięga mnogości emocji — od lęku i tęsknoty, przez smutek, aż po humor i nadzieję. Vilja ma przyjaciela Sindra, z którym przeżywa zabawne momenty. A jej marzenia o urodzinowym torcie ze Spidermanem czy powrocie do szkoły nadają opowieści uniwersalnego dziecięcego tonu. 

Na grzbiecie jednorożca – o książce

Siłą tej książki jest jej autentyczność. Di Fiore napisała ją na bazie własnych doświadczeń, kiedy jej córka sama przeszła przez trudny okres leczenia. Dzięki temu historia jest pełna empatii i szczerości wobec małego czytelnika. A opowieść o Vilji nie tylko opisuje realia szpitalnej rzeczywistości, ale również pokazuje, jak ważne jest znalezienie światła nawet w najbardziej wymagających chwilach. 

Ogromnym atutem publikacji są ilustracje norweskiej artystki Lisy Aisato, znanej z czułego i subtelnego stylu. Jej obrazy doskonale dopełniają tekst, wzmacniając wrażenia czytelnika i pomagając wczuć się w przeżycia bohaterki. Ilustracje te nie tylko oddają emocje Vilji i jej bliskich. Ale także wprowadzają do książki lekko magiczny, ciepły ton, który łagodzi trudniejsze momenty narracji. 

Książka sprawdzi się wśród dzieci w wieku ok. 6–8 lat, ale jej przesłanie rezonuje również z dorosłymi, którzy mogą dzięki niej lepiej zrozumieć emocje towarzyszące chorobie. Zarówno u małych pacjentów, jak i ich rodzin. 

„Na grzbiecie jednorożca” to opowieść o odporności, przyjaźni i nadziei, która przypomina, że nawet w obliczu trudnych doświadczeń jest miejsce na radość i tęczę marzeń. Ta książka może stać się nie tylko wartościową lekturą dla dzieci, ale także wsparciem dla rodzin, które mierzą się z wyzwaniami zdrowotnymi — pomagając nazwać emocje i znaleźć w nich przestrzeń dla nadziei.